Jamie van Tinteren 2 minuten oud :)

Okay een cliché: Alle clichés zijn waar!

Donderdag morgen om 10:30 was het dan eindelijk papa zijn moment! Na uren machteloos toekijken hoe je vrouw door helse weepijnen gaat, en je niets voor haar kan doen, behalve een beetje machteloos mee puffen en haar handje vasthouden kwam dan eindelijk het verlossende bericht: je mag gaan persen.

Een stroom van adrenaline  komt los en ik kan mij maar op 1 ding focussen en dat is dat kruintje met wat haar wat langzaam te voorschijnt komt.

Wow wat is dit gaaf! En dan vraagt de verloskundige of ik het kindje wil opvangen. Mag dat? JA! Natuurlijk wil ik dat! Dus in positie en stelling ingenomen naast de verloskundige hoor ik haar roepen tegen Daantje: wachten…wachten…wachten.. op op 2/3 mag Daantje doorpersen…

Ken je die viral reclame van Microsoft van de XBOX? Dat dat kind eruit knalt? Nou zo kwam Jamie dus in mijn armen. ipv hoofdje eruit, en even langzaam draaien, knalde hij gewoon met een vaart eruit, en konden de verloskundige en ik met schrik hem nog net opvangen.. BIZAR!

En dan heb je je zoon in je armen, glibberig, warm…en dan hoor je hem opeens huilen…en dan is er even niets meer… behalve dat moment.

Zo fucking mooi!

En dan besef je dat je tot die groep mensen behoort, die je zo vaak hoorde praten in clichés, waarvan ik nu weet dat het allemaal waar is.

 

 

5 gedachtes over “Okay een cliché: Alle clichés zijn waar!”

  1. Damn man, ik voel de hele emotie van die ochtend als ik je bericht lees.
    Maar wel erg herkenbaar, had het ook exact met Robin zijn geboorte.

    En de foto, het geluk wat straalt uit je ogen is echt zo ontzettend ontroerend en mooi tegelijk.

    Welkom bij de papa club!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *