Misselijkheid.

Zondag was mijn eerste echte officiele dag van misselijkheid en overgeven. Gelukkig was het maar 1 dag, want ik begon al te stressen of ik me nu zo elke dag zou gaan voelen. Ik zit nog elke dag op een roze(blauwe) wolk. Iedere keer staar ik even naar de echo om ons kindje te bewonderen. Het blijft een wondertje dit, echt zo geweldig. En wat fijn dat ik een foto heb, iets tastbaars. Kan niet wachten om 16 December weer terug te komen voor een nekplooimeting en om weer ons kindje te bewonderen op een scherm.

Eerst echo 10 weken

Na veel zenuwen en veel toiletbezoekjes bij het echo-bureau waren we eindelijk aan de beurt. Vanmorgen op de fiets zat ik nog te denken: “Dit kan een geweldige dag worden of een dag die je snel wilt vergeten.” Zoveel onzekerheid is echt killing. Maar okay, we waren eindelijk aan de beurt.Eerst een medisch gesprek, gegevens invoeren, op bed liggen, broek naar beneden, gel op mijn buik en hopla! Ik zag het al gelijk! Een klein mensje met beenjes en voetjes! En daarna hoorde ik hem vertellen dat hij het hartje ook zag kloppen, echt wat een opluchting en wat bijzonder dit! Je ziet je kindje heen en weer bewegen en de beentjes en armpjes heen en weer zwaaien haha. Geweldig! Tony en ik kregen beide een brok in onze keel en we zaten daar met open mond te staren naar het beeldscherm. Ook hadden we de tip gekregen van een vriend om dit te filmen en dat hebben we natuurlijk gedaan! Nu we weten dat alles goed is en alles eraan zit beseffen we het eigenlijk nu pas echt. Het is echt! We krijgen een baby….

Nieuwe foto.

We groeien weer lekker door. Geweldig om te zien hoe je lichaam elke week veranderd. Afgelopen weekend zwangerschapsbroeken van mijn zusje geleend en wat zit dit heerlijk! Wil nu al niet meer zonder. Zaterdag werd mijn opa 80 jaar en kwam de hele familie bij elkaar. Niet alleen mijn opa werd verwend met cadeau’s maar wij ook! Wat een kleertjes, slabbetjes en rompertjes! Zo ontzettend lief! We hebben nu al een aardig tasje vol met babyspulletjes dus ik denk dat het wel tijd gaat worden om in Januari aan de slag te gaan om de babykamer te gaan verbouwen. LEUK!

1e x verloskundige.

Vandaag was dan eindelijk onze eerste afspraak bij de Verloskundige. Wat waren we zenuwachtig vanmorgen! Tony vond het allemaal zo spannend. Eerst 3 kwartier een gesprek gehad over mijn vorige zwangerschap/bevalling en over ziektes e.d. Daarna ging ze kijken of ze het hartje kon horen. Met spanning lag ik daar op bed en Tony naast mij. Ze heeft 5 minuten geprobeerd met duwen en bewegen maar helaas hebben we ons kindje niet gehoord. Dit komt vaker voor zegt ze. Dat mag ik maar hopen, want ik word hier alleen maar onzekerder door! Volgende week vrijdag hebben we onze eerste termijnecho + bloedprikken. Weer een week in spanning!

Rot weekend!

Zaterdagmorgen werd ik helemaal blij wakker, de kiespijn was veel minder! Alleen de pech was weer dat ik die middag me grieperig ging voelen. Koud, rillerig en mijn huid deed zeer. Niet echt gezellig voor mijn schoonouders die hier “gezellig” kwamen eten maar sorry lieverds, ik kon er echt niets aan doen. Met een dekentje lag ik hier zielig op de bank te verlangen naar mijn bed, want ik voelde me echt niet lekker. Het hele weekend dus veel geslapen, op bed gelegen en op de bank gehangen. Top weekend dus! NOT. Ik hoop dat ik alles nu een beetje gehad heb en dat ik morgen redelijk mee kan komen op mijn werk. Morgen ook weer nieuwe data’s plannen (ik zat al aardig vol) met klanten die ik afgelopen weekend heb moeten afzeggen.

Kiespijn.

De hele nacht wakker gelegen met kiespijn. Ziek gemeld van werk omdat ik gewoon niet kon werken zo. Tandarts gebeld en gelukkig kon ik gelijk langs komen! De tandarts heeft een gaatje ontdekt en dit gelijk gevuld. Helaas kon hij geen foto’s maken voor eventuele ontstekingen die er zijn. Dit is schadelijk voor de baby. Met verdoving kwam ik thuis en had zoiets van:” ik hoop dat dit het was”. Fout! Het werd alleen maar erger. Die middag jankend in bed van de pijn. Tandarts weer gebeld, onbereikbaar. Dokter gebeld of ze dan aub antibiotica kunnen geven mocht er een ontsteking zijn. Maar nee, zelfs die willen mij niet helpen. Antibiotica is slecht voor de baby. Wat moet ik dan?! Tja, neem afentoe een paracetamol en kijk het aan. Ik verga van de pijn en niemand kan wat doen voor mij, zucht. Dit gaat een zwaar, pijnlijk weekend worden.

8 weken zwanger.

De baby is aan het eind van deze week al bijna 2 centimeter! Deze week worden de geslachtsorganen gevormd. Bij een jongen ontstaan de testikels, bij een meisjes de eierstokken.In deze week wordt er ook hard gewerkt aan de beenderen en gewrichten. Pas over een paar weken ontstaat er echt bot, nu bestaat het nog alleen uit kraakbeen, maar het begin van het skelet is gemaakt! Piepkleine vingerkootjes, nog even en je kan de vingertjes al tellen! Ze zijn nu nog niet los van elkaar, er zit een vlies tussen (soort zwemvliesjes). Het hartje klopt nu al snel, en ook de hersentjes beginnen echt te werken. De baby heeft al oogjes, maar nog geen iris. Ook heeft hij nog geen oogleden, dus tot nu toe heeft hij zijn ogen de hele tijd open, alleen ziet hij nog niets.

Vrije dag.

Je kan op je vrije dag wassen, strijken, stofzuigen of een goed boek lezen op de bank met een mok thee. Okay, dit ga ik vandaag natuurlijk nog allemaal doen maar vanmorgen had ik ergens anders zin in. Snel naar de C1000 en daarna in de keuken de creabea uithangen. Hopelijk smaken ze beter dan dat ze eruit zien, want dit is toch niet echt mijn ding. Laat mij maar foto’s maken.