Zwaarder.

Het wordt groter en groter! Mijn buik is nu helemaal strak en al mijn organen worden weggeduwd en voelen beurs aan. Afgelopen week zat ik niet helemaal lekker in mijn velletje. Weinig slaap en om een scheet kon ik al janken. Het werd me allemaal even teveel. Je kan niet meer alles en zelfs bukken of opstaan van de bank kostte al teveel moeite. Dit is zo frustrerend en kost zoveel energie. Lang zitten gaat niet, lang staan gaat niet, bukken gaat niet, zwaar tillen gaat niet enz enz. BLEGH! Ik moet nog 4 weken op het KDV werken en daar ben ik alleen maar aan het lopen en tillen dus laat me dit AUB nog volhouden!!! Eerder met verlof gaan wil ik niet, omdat ik na de geboorte gewoon lekker langer thuis wil zijn. Ik moet dit doen en volhouden, klaaruit!

4D echo in Almere.

Vanmiddag ons kereltje gezien! Het was wat eigenwijs met verstoppen achter de placenta en navelstreng maar het is wel gelukt. Niet wat de mevrouw helemaal wilde laten zien maar beter iets dan niets! Alles is goed en gezond en voor 1000% een knul! Die bevestiging had ik toch weer even nodig 😉 Ik zag al een kleine Tony erin. De vorm van zijn schedeltje en zoals de mevrouw zei volle lipjes. De gok is een 7 pond kindje als het geboren gaat worden (3440 gram) en lengte zit hij op de onderste lijn dus tot nu toe een klein kindje. Hij was continue aan het gapen in beeld dus die fles gazeuse en redbull die ik weg heb gedronken heeft niet echt geholpen. Bijzondere ervaring en nu moeten we echt wachten tot we hem weer zien.

Ongeloof.

Nu, 2 dagen later ben ik er nog van slag van. Een jongetje een jongetje! Afentoe kijken we elkaar hier aan en zeggen we:” een jongetje!” We zijn zo gelukkig! Gisteravond met z’n drieen jongensnamen gaan verzinnen. Wel lastig als de 1 van hollandse namen houdt en de ander van Engelse. Ik denk na veel nadenken en discussies voeren we er wel uit zijn. Wat het gaat worden zeggen we natuurlijk niet! Op dit moment wordt er boven druk geklust door de familie. Opa en zwager zijn in het kamertje bezig en volgende week gaat de vloer eruit. Aankomende 2 weken zitten we in de zooi maar dan komt er wel iets moois voor terug! Op dit moment lig ik languit op de bank snotverkouden te zijn en te genieten van het geschop van ons “kereltje”.

Een jongetje!!

Ongelooflijk maar waar! We krijgen een jongetje! Totaal niet verwacht en ik was echt bezig met een meid. Dus niet hahaha! Gelukkig was de medische echo helemaal goed. Het was wel opvallend dat het een bol buikje heeft maar dat is niets ernstigs of zorgwekkend. Terwijl ze ging inzoomen op het geslacht roep ik nog hard:” wauw, flinke schaamlippen! ” hahaha Maar ik moest iets hoger kijken en inderdaad daar zie je een piemeltje zweven hihi.
Supergelukkig nu!

Nekplooimeting

Vandaag was een superleuke dag! Vanmorgen om kwart voor 11 moesten we bij de echopraktijk zijn, omdat ze een nekplooimeting gingen doen bij de baby. Hier kijken ze of het kindje syndroom van down heeft. Zo’n onderzoek kan 3 kwartier duren en de baby moet stil liggen. En raad eens hoe ons kindje zat? Juist! Zittend met z’n beentjes en armpjes wijd naar voren! Met veel geschud en gespring ging het maar niet lukken en zat de baby wel prima zo. Het ging zelfs zwaaien! Na 3 kwartier proberen werden we naar huis gestuurd en mocht ik wat later terugkomen voor de volgende poging. Dit keer lag de baby helemaal goed en waren we snel klaar. Al met al hebben we dus 1,5 uur heerlijk naar ons kindje gekeken en dat vonden wij helemaal niet erg! De uitslag was helemaal goed. Geen rare afwijkingen en geen syndroom van Down. Ze kon zelfs aangeven dat er een grote kans is wat het gaat worden. Wij weten het… maar jullie nog niet! HAH!

Eerst echo 10 weken

Na veel zenuwen en veel toiletbezoekjes bij het echo-bureau waren we eindelijk aan de beurt. Vanmorgen op de fiets zat ik nog te denken: “Dit kan een geweldige dag worden of een dag die je snel wilt vergeten.” Zoveel onzekerheid is echt killing. Maar okay, we waren eindelijk aan de beurt.Eerst een medisch gesprek, gegevens invoeren, op bed liggen, broek naar beneden, gel op mijn buik en hopla! Ik zag het al gelijk! Een klein mensje met beenjes en voetjes! En daarna hoorde ik hem vertellen dat hij het hartje ook zag kloppen, echt wat een opluchting en wat bijzonder dit! Je ziet je kindje heen en weer bewegen en de beentjes en armpjes heen en weer zwaaien haha. Geweldig! Tony en ik kregen beide een brok in onze keel en we zaten daar met open mond te staren naar het beeldscherm. Ook hadden we de tip gekregen van een vriend om dit te filmen en dat hebben we natuurlijk gedaan! Nu we weten dat alles goed is en alles eraan zit beseffen we het eigenlijk nu pas echt. Het is echt! We krijgen een baby….

Ons kindje met 5 weken.

Ons baby is nu zo’n 2 millimeter lang. Het is een klompje cellen dat zich razendsnel deelt en ontwikkeld. Er wordt nu zelfs al een begin gemaakt met de aanleg van het hartje en het centrale zenuwstelsel van de baby. Er komen kleine stompjes die zich later ontwikkelen tot armpjes en beentje. De baby is nu met het blote oog te zien en heeft ongeveer de grootte van een rijstkorreltje